Het circuit voorbij Eau Rouge
Vrijwel iedereen kent Eau Rouge en Raidillon — de iconische bochtencombi die het visitekaartje van Spa-Francorchamps is. Maar het circuit heeft meer te bieden. De sectoren die volgen na Raidillon zijn minder in het nieuws, maar minstens zo uitdagend. Voor coureurs zijn Pouhon, Les Combes en Blanchimont de plekken waar racen gewonnen of verloren wordt.
Een rondje op Spa is eigenlijk een verhaal in drie bedrijven: het publiekgedeelte rond La Source en Eau Rouge, het technische middendeel door het bos, en de snelle finale richting Bus Stop. Die drie karakers vragen om een auto die overal goed in is — en dat maakt het circuit zo'n ware test.
Pouhon: de sleutel tot het middendeel
Pouhon (bochten 10-11) is voor veel coureurs de moeilijkste bocht van het circuit. Het is een dubbele linkerbocht halverwege het circuit, diep in het bos, op een plek die de meeste toeschouwers nooit bereiken. Maar op de boordcamera — of als je een graskavel langs het circuit weet te vinden — is het meteen duidelijk wat er op het spel staat.
In de Formule 1 worden hier snelheden van 265 tot 280 km/u gehaald terwijl de stuurhoek fors is. De auto wordt gedurende meerdere seconden op de limiet gehouden in een bocht die licht blindelings ingaat. De vangrail staat vlakbij aan de buitenkant. De marge is minimaal: een klein foutje bij de apex, te vroeg gas geven, te weinig downforce — en je raakt de muur.
De naam komt van het gehucht Pouhon, een kleine nederzetting die historisch gezien bij de originele openbare weg hoorde die het circuit vormde. Vandaag is het pure Spa-karakter: snel, blind, onvergevend.
Les Combes: de remzone na Kemmel
Les Combes (bochten 5-7) vormt de overgang tussen het razendsnelle Kemmel Straight en het bos. Na het langste rechte stuk van het circuit — waarop F1-wagens topsnelheden van 320-330 km/u halen — moet je in een fractie van een seconde terugbrengen naar tweede of derde versnelling.
De remafstand bij Les Combes is cruciaal. Teams rekenen precies uit hoeveel grip er beschikbaar is, hoeveel brandstof er nog in de tank zit en welke temperatuur de remmen hebben. Wie te laat remt, rijdt rechtdoor en verliest vele seconden. Wie te vroeg remt, geeft de achtervolger een kans.
Les Combes is daarmee een van de interessantste plekken voor inhaalacties. In de Formule 1 zie je hier regelmatig duels — especially op de eerste ronde, wanneer iedereen nog dicht op elkaar rijdt na de start bij La Source.
Blanchimont: de snelste langszijbocht
Blanchimont (bochten 18-19) is de onbesproken vluchtige achterhoede van het circuit — en tegelijk misschien wel de spectaculairste. Het is een langgerekte linkerbocht die je van het bosgedeelte terugbrengt richting de Bus Stop en de finish.
In de historische lay-out van Spa werd Blanchimont flat genomen in Formule 1-wagens: vol gas, honderd procent vertrouwen op aerodynamica en banden. Na het fatale ongeluk van Anthoine Hubert in 2019 bij de aangrenzende Raidillon-sector — je leest er meer over in het artikel over veiligheid op Spa — werd Blanchimont zelf ook ingrijpend aangepast.
Bij de renovatie van 2022 werden de muren verder van het circuit geplaatst en de uitloopstroken vergroot. Het karakter van de bocht is iets veranderd, maar de snelheid blijft imposant. Wie als toeschouwer langs Blanchimont staat, beleeft het circuit op zijn meest onvervilt.
Waarom deze bochten moeilijker zijn dan ze lijken
Wat Pouhon, Les Combes en Blanchimont gemeenschappelijk hebben, is hun positie in het circuit: diep in het bos, ver van de start-finish, moeilijk bereikbaar voor camera's en publiek. Ze spelen dus een andere rol in de belevenis van fans dan de televisiegenic Eau Rouge.
Maar voor een coureur zijn het de bochten die het rondje maken of breken. Een goede doorgang door Les Combes bepaalt de maximumsnelheid op het Kemmel Straight. Een perfecte lijn door Pouhon bepaalt de exit richting het volgende gedeelte. En Blanchimont bepaalt de snelheid waarmee je de Bus Stop nadert.
Kijk voor meer context over het volledige circuit naar de complete gids met alle 20 bochten van La Source tot Bus Stop.